The way of a human

Unbelievable! What a disaster

Where is the art that I wanted to master

Why I don't see any reason of losing

Where is the key to win I've been chosing?

They say: 'be happy, keep smiling and giving'

But why they don't mention a cost of the living?

There's sadness, tiredness and anger and tears

I'm trying to get off the all of my fears

I'm lost in the moment, what is my story?

I feel like I lost my features and memory

'Don't bother yourself, everything will get fine

If only you manage to cross a new line'

Life gives you lessons, just try to be humble

I know that your heart easy starts doing rumble

Nothing will help you better than defeat

So connect the lines you have always had split

                                                                        ~ 24.01.2021

To catch the perspective

What a weird feeling when you try to put all your thoughts into one box in your mind, but they are still spreading around your awareness and disturb all the time. Still knocking in old wooded table, I am trying to consider what kind of person I should be tomorrow. When I do my best to be polite, people think that something went wrong and I am hiding it from them. Okay, I still cannot get it and fight with this stereotype, however it is really difficult if nobody wants to believe in you. What value your deeds have if only you can see it? It doesn't make any sense. I need to create something new. 

What about being sarcastic? People treat is as sense of humour, so maybe this is the way to make them happy. Nevertheless, it seems that being rude makes them feel better than being kind - and that's disgusting for me. On the other hand, shyness doesn't work at all. When I start behaving comical, they will think that I am not serious or at least not smart enough. 

"Ludzie są równi tylko wtedy, gdy każdy z nich mocno wierzy w siebie"

Witajcie kochani!

Dziś zajmiemy się patriarchatem literackim w szerokim tego pojęcia znaczeniu. Jest to zjawisko, do którego w zasadzie przywykliśmy. Nie dziwi nas, że większość kultowych polskich dzieł należy do męskiej społeczności; naturalnie akceptujemy również męskich bohaterów. Póki nie zgłębiłam tego tematu, nie byłam świadoma, jak bardzo polska literatura jest zdominowana przez mężczyzn. Bezsprzecznie ma to związek z kulturą europejską, która oddała władzę w męskie ręce i pozwoliła im rozwijać się bez żadnych ograniczeń. Przeanalizujemy dziś tę ścieżkę i sprawdzimy, jaki udział w literaturze polskiej miały kobiety i jak zostały wykreowane.

Drobna uwaga: swoje śledztwo przeprowadzę na podstawie poznanych lektur szkolnych, ponieważ - jak do tej pory - był to mój jedyny kontakt z klasyką polsko - europejską. Mam świadomość, że to stosunkowo wąskie spojrzenie, ale lepsze na początek takie niż żadne. Potraktujmy to jako ciekawą wycieczkę literaturoznawczą bez zbędnych uprzedzeń czy wielkich oczekiwań :)